خداحافظ برو عشقم که دیگه وقت پروازه

برو که دیدن اشکات منو به گریه میندازه

نگاه کن آخر راهم نگاه کن آخر جادست

نمیشه بعد تو بوسید نمیشه بعد تودل بست

منو تنها بذار بذار اینجا تو این روزای بی لبخند

که باید بی تو پر پر شد که باید از نگات دل کند...

به چشم من نگاه نگن دوباره گریت میگیره

ساده بگم که عشق من باید تو قلبت بمیره

فاصله بین منو تو ازینجا تا آسموناست

خیلی عزیزی واسه من اما زمونه بی وفاست

قسم نخور که روزگار به کام ما دو تا نبود

به هر کی عاشقه بگو که غم یکی دو تا نبود

بگو تا وقتی زنده ام نگاه تو سهم منه

هر جای دنیا که باشی دلم برات پر میزنه

قسم به این در به دری همیشه بی قرارتم

دروغ نمیگم به خدا همیشه چشم به راهتم...

عاشقانه میدونی یعنی چی...؟؟

بایدم ندونی...

تو که زیر بارون تنها قدم زدن هایم رو ندیدی...

گفته بودم که افتادن از ارتفاع چشمات مرا نابود میکند...

ببین دیگه چیزی نمونده از من...

امسال چه زیباست شب یلدای من  طولانی ترین شبی که به تو فکر مکینم و از یادآوری نگاه پر مهرت  شب سیاهم لبریز از نور عشق میشود

"معبودم یلدایت مبارک "

امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي کني

فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني

گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست

با اينکه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست

عكساي نازنين تو با چند تا گل کنارمه

يه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم

داغ دلم تازه ميشه اسمت و وقتي مي آرم

وقتي تو نيستي چه کنم با اين دل بهونه گير

مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير

حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه

تو رفتي و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه

زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه

ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه

تحملي که تو دادي ديگه داره تموم ميشه

مگه نگفتي همه جا ماله مني تا هميشه

دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار

تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار

فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم

به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم

اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا کتاب

که هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب

مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات کنن

نورشونو بدرقه پاآي خنده هات کنن

يه شب تو پاييز که غمت سر به سر دل مي ذاره

مريم همون کسيه که بيشتر از همه دوست داره

سلام به قاصدکهای خبر رسان

 که محکوم به خبرند

سلام به شقایقها که محکوم به عشقند

وسلام به تو که محکوم به دوست داشتن هستی...

گر نخل وفا بر ندهد چشم تری هست...

تا ریشه در آب است امید ثمری هست....

آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل در دامنش آویز که با وی خبری هست...

برایت آسمانی خواهم کشید

پر از ستاره های همیشه نورانی

تو در کنار من روی ابرها

من غرق آنهمه مهربانی

عجب روزگاریه ، دل ماله منه ، تو سینه ی منه ، اما واسه تو می تپه !

خاطره را به دست قلبم می سپارم که با تپش آن هر لحظه به یاد تو باشم

شب را دوست دارم بخاطر سكوتش

سكوت را دوست دارم بخاطر

آرامشش

 آرامش را دوست دارم بخاطر بودنش در تنهايي

تنهايي را دوست

دارم بخاطر بودنش در عشق

 و عشق را دوست دارم بخاطر دوست

داشتنش!

زندگی بافتن یک قالیست

 نه همان نقش و نگاری که خودت میخواهی

نقشه را اوست که تعیین کرده تو در این بین فقط میبافی

 نقشه را خوب ببین نکند اخر کار قالی زندگیت را نخرند

<<بقیه در ادامه مطلب>> 

ره من ره توست

*من در دنیای غریب عشق گر به تو رو نکنم چه کنم*

*گر عشق تو را با خود به گور نکنم چه کنم*

*من در با دیه عشق بی تو بیمارم*

*گر دوای خود را در تو پیدا نکنم جه کنم*

*بی تو لحظه های من بی معناست*

*گر معنای خود را در تو سیر نکنم چه کنم*

*بی تو اسمون من تاریک است*

*گر خورشید خود را در قلب تو پیدا نکنم چه کنم*

*ره من ره توست*

*گر رهم را گم بکنم چه کنم*

*ابر من نامت نویسد*

*گر نامت بر قلبم حک نکنم چه کنم*

از تو گذشتم ، تا به عشق برسم !
از عشق نگذشتم ، تا به قلبت برسم!
تو را در میان آغوش خویش فشردم تا به احساسم برسم!

از احساس خود گذشتم ، تا احساس تو را حس کنم!
از دل شکسته ام گذشتم و باز در حسرت باور تو نشستم!
و اینبار از خودم گذشتم تا به تو برسم !

یک اسمون گل قشنگ تقدیم یک نگاه تو

این تنهای غریب فدای روی ماه تو

اگر از خدمتت دورم زدل شرمندگی دارم

ولیکن از صمیم قلب تو را من دوست میدارم

بهانه  

واژه ها بر افکارم تار تنیده اند به دنبال بهانه میگشتم

تا قلم بر کاغذ بفشارم وچه بهانه ای زیباتر از تو

الهی

ای انکه تمام غزلهایم از تو شروع میشوند تو را سپاس می گویم

به خاطر ارامشی که به یادت به من ارزانی میکنی

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

اره بازم منم همون دیوونه همیشگی

فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشتم

دلم واست تنگ شده بود این مطلبو واست نوشتم

حال منو اگه بخای رنگ گلای قالیه

جای نگات بد جوری تو صحن چشام خالیه

ابرا همه پیش من اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم سراغ اسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشش برسون

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی

  قسمت تو سفر شدو قسمت من اوارگی

کاشکی میشد یواشکی قلبامونو عوض کنیم

کاشکی میشد یواشکی به هم بدیم دستامونو

کاشکی می شد یواشکی نگاه کنی توی چشام

تا بدونی عزیز من خاطر تو خیلی میخوام

تقدیم به بهترین بهترینها